Kerbal Space Program – recenzja

Rocket science nigdy wcześniej nie dawało tyle frajdy

Założę się, że przynajmniej raz w życiu marzyłeś o tym, by polecieć statkiem kosmicznym na księżyc lub inną planetę. Jednak im byłeś starszy, tym bardziej zdawałeś sobie sprawę z tego, że teoria lotów kosmicznych to bardzo trudne zagadnienie i najprawdopodobniej nigdy nie będzie ci dane pracować w NASA, czy być astronautą.

Kerbal Space Program jest grą, w której stajesz na czele centrum lotów kosmicznych, a twoim celem jest odkrywanie wszechświata. Aby to osiągnąć musisz zbudować statek kosmiczny z dostępnych komponentów i wylecieć nim na orbitę. Następnie twoim celem jest wylądowanie na innej planecie lub księżycu, przeprowadzenie kilku eksperymentów naukowych i powrót na planetę ojczystą. Model fizyki w grze jest bardzo zbliżony do rzeczywistości, zatem osiąganie powyższych celów jest stosunkowo trudne i wymaga podstawowej wiedzy z dziedziny lotów kosmicznych. Jeżeli od zawsze byłeś ciekaw, co tak na prawdę kryje się pod słynnym „rocket science„, to Kerbal Space Program ma dla ciebie odpowiedź.

Twoje centrum lotów kosmicznych znajduje się na planecie Kerbin, która jest częścią odkrywanego układu planetarnego. Na Kerbinie zamieszkują istoty zwane Kerbalami. Kerbale to sympatyczne istoty wyglądem podobne do ludzi, lecz trochę bardziej … zielone. Grę rozpoczynamy wybierając jeden z trzech trybów:

  • Sandbox – gra bez ograniczeń
  • Science – w tym trybie konieczne będzie zdobywanie punktów nauki, aby odkrywać nowe technologie
  • Career – w tym trybie będziesz musiał zadbać o każdy aspekt programu kosmicznego tj. punkty nauki, fundusze i reputację centrum lotów

Dla osób, które dopiero zaczynają przygodę z KSP polecam tryb Science, w którym nie trzeba się martwić o fundusze i reputację.

W naszym centrum lotów mamy kilka obiektów, z których możemy korzystać. Należą do nich min.:

  • Administration Building, gdzie wyznaczamy strategię programu kosmicznego
  • Astronaut Complex, gdzie zatrudniamy kerbonautów
  • Mission Control, gdzie otrzymujemy i akceptujemy zlecenia
  • Vehicle Assembly Building (VAB), gdzie projektujemy rakiety
  • Launch Pad, skąd startujemy rakiety
  • Spaceplane Hangar (SPH), gdzie projektujemy samoloty
  • Runaway, skąd startujemy samoloty
  • Tracking Station, gdzie mamy podgląd układu planetarnego wraz ze wszystkimi naszymi pojazdami
  • Research and Development, gdzie odkrywamy nowe komponenty w drzewku rozwoju

W trybie Sandbox i Science niektóre z powyższych obiektów są niedostępne, więc jeśli chcesz z nich korzystać powinieneś wybrać tryb Career.
Przejdźmy teraz do konkretów. Wymyśliłeś sobie, że wyślesz swojego kerbonautę na księżyc, postawisz flagę i wrócisz na Kerbin. Wchodzisz do budynku VAB wybierasz kapsułę, w której będzie leciał Kerbal, montujesz silniki odrzutowe, zbiorniki paliwa i urządzenia sterujące. Wszystko to robisz intuicyjnie, ponieważ interfejs jest stosunkowo łatwy i zrozumiały. Wreszcie przenosisz zaprojektowaną rakietę na platformę startową i odpalasz. Rakieta z łatwością pokonuje grawitację, nabiera prędkości i żwawo leci w kosmos. Po chwili paliwo się kończy, rakieta zaczyna opadać i roztrzaskuje się o powierzchnię planety razem z biednym Kerbalem.

Teraz następuje kluczowy moment gry, ponieważ musisz włączyć myślenie i odpowiedzieć sobie na pytanie co poszło nie tak oraz jak to naprawić? Jeżeli podejmiesz wyzwanie, które stawia przed tobą gra, to bardzo szybko dojdziesz do kilku bardzo istotnych wniosków:

  • jeżeli mam bezpiecznie wylądować to lepiej, jak zamontuję spadochron do kapsuły
  • jak będę odłączać zbiorniki paliwa po ich opróżnieniu, to zmniejszy się masa pojazdu w trakcie lotu i zaoszczędzę w ten sposób paliwo
  • lot rakietą pionowo do góry to nie jest najlepszy pomysł, ciekawe jak to robią w NASA…

W tym momencie rozpoczyna się prawdziwa przygoda z KSP, ponieważ zaczynasz dociekać jak w rzeczywistości wyglądają loty kosmiczne i stopniowo poprawiasz każdy możliwy aspekt swojej rakiety. Minimalizujesz masę pojazdu, dobierasz aerodynamiczne komponenty, planujesz trajektorię i etapy lotu. Zwracasz uwagę na gęstość atmosfery i siłę grawitacji. Zaczynasz rozumieć jakie znaczenie ma apocentrum i perycentrum oraz jak wzbić się na orbitę. Próbujesz obliczyć parametr deltaV i wiesz czym jest impuls właściwy. Brzmi skomplikowanie? To dobrze, bo właśnie miałem wyjaśnić, że ta gra nie jest przeznaczona dla każdego. Jest dla ludzi, którzy lubią wyzwania, mają instynkt odkrywcy i nie boją się sięgnąć do lektury, kiedy czegoś nie wiedzą. Pomimo tego, iż w KSP tematem przewodnim jest nauka, to sama gra nie jest nużąca. Jest wręcz przeciwnie, bo zdarza się tu wiele zabawnych sytuacji np. gdy spróbujesz otworzyć spadochron na planecie bez atmosfery lub, gdy zapomnisz zamontować osłony termicznej. Dla mnie KSP jest bardzo udanym połączeniem świata nauki i rozrywki.

Graficznie Kerbal Space Program prezentuje się słabo. Centrum lotów kosmicznych wygląda bardzo jałowo, a powierzchnia planet jest z bliska zbyt jednorodna. Na szczęście mody trochę ratują sytuację. Muzyka i dźwięki są na niezłym poziomie. Problemem gry jest jej wydajność, ponieważ przy większych konstrukcjach liczba FPS zauważalnie spada, stąd zalecam wyposażyć się w dobry procesor i przyzwoitą kartę graficzną. Nie da się ukryć, że historycznie gra posiadała wiele bugów i choć zdecydowana większość z nich została już naprawiona to nadal mogą się zdarzyć jakieś pojedyncze przypadki.

Na szczególną uwagę zasługuje społeczność moderów KSP, która wyniosła tę grę na zupełnie inny poziom świetności. O ile podstawową wersją gry można się było cieszyć przez kilkadziesiąt godzin, o tyle wersja z modami może nas spokojnie zaabsorbować na setki godzin. I w żadnym wypadku nie przesadzam.

Poniżej zamieszczam listę kilku na prawdę wartościowych modów, które warto wypróbować:

  • Kerbal Inventory System – dodaje system ekwipunku, z którego mogą korzystać Kerbale
  • Mechjeb – moduł autopilota ułatwiający wykonywanie manewrów podczas lotu
  • kOS – język skryptowy napisany specjalnie na potrzeby gry, który pozwala na zaprogramowanie lotu
  • RSS – zmienia układ planetarny z podstawowej wersji gry na rzeczywisty układ słoneczny (bardzo trudny)
  • Kerbal Planetary Base Systems – pozwala konstruować bazy na innych planetach
  • Thunder Aerospace Corporation Life Support – dodaje elementy survivalu tj. żywność, wodę, powietrze itp.

Już z samego opisu widać, że nie są to trywialne mody, a ich twórcy wykonali kawał dobrej roboty. Dla mnie szokujące było to, że ktoś był w stanie stworzyć język skryptowy przeznaczony tylko dla tej jednej gry. Niesamowite!

Nie sposób opisać wszystkiego, co oferuje gra, bo możliwości jest tak wiele. Dzięki temu, że w KSP nie jesteśmy niczym skrępowani, możemy sobie sami wyznaczać cele.

Chciałbym zaproponować 10 misji, które mam nadzieję będą ciekawym wyzwaniem dla bardziej zaawansowanych graczy.

Misje

Misja 1

  • Zainstaluj satelitę na orbicie geostacjonarnej
  • Zainstaluj satelitę na orbicie polarnej

Misja 2
Wynieś na orbitę stację kosmiczną, której elementy dostarczysz wysyłając minimum dwie osobne rakiety. Zadokuj do stacji.

Misja 3
Osiągnij orbitę Kerbina, a następnie wyląduj na planecie nie używając spadochronu.

Misja 4
Dostarcz łazik na powierzchnię planety Dune. Postaraj się odwzorować lądowanie Curiosity na Marsie.

Misja 5
Przetransportuj za jednym razem 10 kerbonautów na księżyc i z powrotem.

Misja 6
Zbuduj penetrator kosmiczny, który przed rozbiciem się wykona pomiary i przetransmituje wyniki do bazy.

Misja 7
Zaprojektuj samolot w hangarze SPH, którym okrążysz całą planetę i wylądujesz z powrotem na pasie startowym.

Misja 8 (mod: kOS)
Zbuduj poduszkowiec korzystając z kontrolera PID.

Misja 9 (mod: kOS)
Zaprogramuj rakietę w taki sposób, aby automatycznie wystartowała z bazy i bezpiecznie wylądowała na księżycu Mun.

Misja 10 (mod: RSS + kOS)
Wykonaj symulację kolonizacji Marsa zaproponowaną przez Elona Musk. Tam gdzie to możliwe użyj kOS do automatyzacji.

Misja zakłada:

  • zainstalowanie satelitów do transmisji danych na orbicie ziemskiej i marsjańskiej, w celu zapewnienia komunikacji z lądownikiem
  • start z bazy w Cape Canaveral
  • wyniesienie na orbitę Ziemską ładunku z paliwem
  • autonomiczne lądowanie bez spadochronu na platformie startowej Cape Canaveral
  • drugi start z bazy w Cape Canaveral
  • wyniesienie na orbitę Ziemską min. 10 Kerbinów
  • tankowanie paliwa poprzednio umieszczonego na orbicie
  • przelot i lądowanie na Marsie

Podsumowując…
Muszę przyznać, że pomimo kilku wad, KSP jest grą naprawdę fajną i dającą dużo satysfakcji z wykonanych misji. Wiele osób pewnie się do niej zniechęci po pierwszych porażkach. Pozostali najpewniej się od gry uzależnią i odpuszczą dopiero po kilkudziesięciu, czy kilkuset godzinach grania. Co ciekawe studio deweloperskie SQUAD jako pierwsze podjęło się stworzenia gry tego gatunku i od razu osiągnęło duży sukces sprzedając ponad 1,5 miliona kopii. Jest to bardzo pocieszające, ponieważ oznacza to, że istnieje popyt wśród graczy na bardziej ambitne produkcje. Gorąco zachęcam do pobrania wersji demo i spróbowania swoich sił. Gwarantuję, że po kilku wieczorach w towarzystwie Kerbali określenie „rocket science” nie będzie robiło na tobie żadnego wrażenia.

Plusy:

  • realistyczny, sandboxowy symulator lotów kosmicznych, który bawi i uczy
  • bardzo duża grywalność, u niektórych przekaraczająca 1000 godzin
  • fantastyczna społeczność i duża liczba wartościowych modów
Minusy:

  • niska jakość grafiki
  • problemy z wydajnością gry
  • możliwe bugi

PaszaVonPomiot

Przybłęda, obszczymur, bawidamek i absztyfikant. Ma dwie żony, jedną niewidomą (żeby się nie przeraziła), a drugą bez nogi (coby przerażona nie uciekła). Paciulok jakich mało - w podstawówce był zagrożony z plastyki, a w liceum z religii. W sylwestra zawsze gra w grę - w Tomb Rider.

Kontynuując przeglądanie strony, wyrażasz zgodę na używanie plików "cookie" lub inny sposób lokalnego przechowywania informacji oraz na gromadzenie, udostępnianie i wykorzystywanie danych osobowych do personalizowania reklam i innych usług. więcej informacji

Aby zapewnić Ci najwyższy poziom realizacji usługi, opcje ciasteczek na tej stronie są ustawione na "zezwalaj na pliki cookies". Kontynuując przeglądanie strony bez zmiany ustawień lub klikając przycisk "Akceptuję" zgadzasz się na ich wykorzystanie.

Zamknij